Kahverengi gürültü mü beyaz gürültü mü: hangisiyle çalışmalı

Kahverengi gürültü mü beyaz gürültü mü: hangisiyle çalışmalı

Saat 15.20 ve dört masa ötede iki kişi bir düğünü konuşuyor.

Dinlemiyorsun. Ama istersen oturma planını, iki tarafın da ailesini ve salon hakkında güçlü bir görüşü sayabilirsin.

Kimse yüksek sesle konuşmuyor. Kimse yanlış bir şey yapmıyor. Sen sadece konuşmayı duymamaya karar veremiyorsun; o karar erişimin olmayan bir yerde veriliyor.

Değiştirebileceğin tek şey odada başka ne olduğu.

Kural: ortamı sessizleştirmiyorsun, kesintileri bulunmaz hâle getiriyorsun

Bir oda hiçbir zaman sessiz değildir. Bir tabanı vardır: havalandırma, trafik, buzdolabı, binanın kendisi.

Odağını bozan şey taban değil. Tabanın üstünden dışarı çıkan bir olay: bir kapı, bir kahkaha, adının söylenmesi, salonla ilgili net bir cümle.

Maskeleme, olaylar dışarı çıkmayı bırakana kadar tabanı yükseltiyor. Tırtıklı bir ses resmini düz bir resimle değiştiriyorsun ve bunun bedelini daha az değil, daha fazla toplam sesle ödüyorsun.

Sesi hiçbir şey duymayana kadar açmanın yanlış içgüdü olmasının sebebi de bu. Yükseklik savaşı kazanmıyorsun. Tabanla tepeler arasındaki mesafeyi kapatıyorsun.

Üç renk, matematiksiz

Üçü de rastgele ses. Tek fark spektral eğim: enerjinin alt ve üst frekanslar arasında nasıl dağıldığı.

Renk Eğim Neye benziyor Neye karşı iyi
Beyaz Düz: yukarıda da aşağıdaki kadar enerji Radyo cızırtısı, saç kurutma makinesi, karlı ekran Tiz kesintilere karşı; saatlerce altında oturmak sert gelir
Pembe Frekans yükseldikçe düşüyor, oktav başına yaklaşık 3 dB Çatıya düşen sabit yağmur, ağaçlardaki rüzgâr Geniş kapsama; üçü içinde çoğu insanı en az rahatsız edeni
Kahverengi İki kat hızlı düşüyor, oktav başına yaklaşık 6 dB Şelale, uçak kabini, uzaktan dalga sesi Alt gürültüye: trafik, ayak sesleri, duvardan gelen bas

Düz anlatımla: beyaz bütün tizini koruyor ve parlak, tıslamalı geliyor. Kahverengi tizin çoğunu atmış, hava durumu gibi geliyor. Pembe ikisinin ortasında; insanların ne sinir bozucu ne sıkıcı dediği renk olmasının sebebi de bu.

Biri sana kahverengi gürültünün bilimsel olarak üstün olduğunu söylüyorsa, önlük giymiş bir tercihi tarif ediyor. Kahverengi düşük frekansları maskelemede daha iyi ve üç saat altında oturmak için daha yumuşak. Bu bir özellik, fayda değil.

Kanıt konusunda dürüst olmak

Bu konudaki yazıların çoğu bu kısmı dipnota saklıyor. Yeri ortası.

İyi desteklenen iki şey var. Anlaşılabilir konuşma sözel işi bozuyor ve maskeleme bir kesintinin fark edilebilirliğini azaltıyor. İlgisiz konuşma etkisi Colle ve Welsh (1976) ile Salamé ve Baddeley (1982) çalışmalarından beri inceleniyor: dinlemediğin konuşma, sana yok say densin, hatta bilmediğin bir dilde olsun, kısa süreli sıralı hatırlamayı bozuyor. Bunlar laboratuvar görevleri — rakam dizileri hatırlamak — yani doğrudan rapor yazmaya taşıma. Yine de yön kırk yıldır yerinde duruyor.

En güvenilir pratik bulgu sözlerle ilgili. Perham ve Currie (2014, Applied Cognitive Psychology), sözlü müziğin okuduğunu anlamayı bozduğunu buldu; katılımcılar müziği sevsin ya da sevmesin. Sevmek onları korumadı. Küçük öğrenci örneklemi, tek bir laboratuvar okuma görevi ve hâlâ alandaki en kullanışlı cümle: iş kelimelerden yapılmışsa üstüne kelime ekleme.

İyi desteklenmeyen kısım ise herkesin alıntıladığı kısım. Bu seslerden herhangi birinin seni genel olarak daha iyi çalıştırdığı iddiasının sağlam bir temeli yok. Sonuçlar karışık, örneklemler küçük ve çıkan etkiler çoğu zaman ölçülü ve her seferinde tekrarlanmıyor.

En çok alıntılanan istisna Söderlund, Sikström ve Smart (2007, Journal of Child Psychology and Psychiatry): beyaz gürültünün dikkati dağınık okul çocuklarında performansı iyileştirdiğini, dikkatli olanlarda kötüleştirdiğini buldular. Çarpıcı. Sonraki bazı çalışmalar da aynı yönü işaret ediyor. Aynı zamanda tek bir popülasyon ve tek bir görev türü; kahverengi gürültünün DEHB’yi tedavi ettiği iddiasına izin vermiyor.

Yani: ses, dikkatinin ilacı değil, akustik ortamını kontrol etmenin aracı. Aşağıdaki her şey bunu varsayıyor.

Hangi oda için hangi ses

Yakınında konuşan insanlar — pembe ya da kahverengi; konuşma yok olacak kadar değil, anlaşılmaz olacak kadar. Birinin konuştuğunu hâlâ anlayabilmelisin, ne dediğini takip edememelisin. O hedef sandığından alçakta.

Trafik, ince duvar, alt kattan gelen bas — tereddütsüz kahverengi. Zaten bunun için var.

Fazla sessiz oda — yağmur. Maskeleme için değil, bazı insanların sessiz bir otel odasında uyuyamamasıyla aynı sebeple. Yağmur kabaca pembe bölgede duruyor ve düzensizliği yavaş; çoğu insan onu düz bir tıslamadan daha kolay unutuyor.

Kafe uğultusu ayrı bir paragrafı hak ediyor, çünkü o konuşma; araştırmanın sürekli işaret ettiği şey de konuşma. Sözel olmayan işlerde birçok insanda iyi çalışıyor — tablo, çizim, ayıklama, resmî işler — ve okuma ile yazmada sessizce fatura kesiyor. Sen seviyorsan ve bir metin yazıyorsan, bu bir batıl inanç değil gerçek bir takas. Yazı yazacağın bir günde onu yağmura karşı dene ve sonunda hangi metnin var olduğuna bak.

Lo-fi enstrümantal, dinamik aralığı dar ve tasarımı gereği tekrarlı; arka plan için makul bir tarif. Tuzak müzik değil, seçmek, geçmek ve ayarlamakla geçen dört dakika — öğleden sonranı yiyen aynı uzanma, başka bir şapkayla.

Ders çalışırken sözlü müzik dinlenir mi?

Okuma, yazma, çeviri ve isimlendirmenin çok olduğu kod için: hayır. Kanıtın tutarlı olduğu tek yer orası.

Tekrarlı ve sözel olmayan işlerde: sorun yok, hatta çoğu zaman sessizlikten iyi, çünkü sıkıcı bir saati katlanılır kılıyor ve işi bitiren şey katlanılır olması. Maliyet özellikle kelimelerin üstüne biniyor. İşlerini bu çizgiye göre ayır, faydanın büyük kısmı elinde kalır.

Ses seviyesi, kulaklık ve kulaklarını mahvetmemek

Testin klavyen. Kendi yazışını duyabilmelisin. Tuşlar kaybolduysa ses maskelemeyi bırakıp yarışmaya başlamış demektir.

Kaymaya dikkat et. Saat başı bir tık açıyorsan bu ihtiyaç değil alışma. Onun yerine kıs.

Önemli olan doz. Güvenli dinleme rehberleri tek bir korkutucu rakama değil, seviye çarpı saate dayanıyor; arka plan sesi de dört saat kesintisiz çalıştırdığın o alışılmadık durum. Birkaç tık daha sessizin kendini ödediği yer tam orası.

Kapalı arkalı, kulak üstü kulaklıklar sesi pasif olarak kesiyor, bu da her şeyi daha alçakta çalıştırmanı sağlıyor. İyi yalıtımla sessiz maskeleme, kulak içiyle yüksek maskelemeden iyi.

Aktif gürültü engelleme sabit alçak frekansta çok iyi — motor uğultusu, havalandırma, tren — ve en çok kurtulmak istediğin şeyde, konuşmada zayıf. ANC artı ölçülü miktarda pembe gürültü açık ofisi hallediyor. Tek başına ANC halletmiyor.

Molada kulaklığı çıkar. Kulakların o beş dakikayı bacakların kadar istiyor.

Üç gün, tek değişken

Herkes bunu soyut olarak tartışıyor. Kendin için kapatması üç gün sürüyor.

Gün Ses Ne zaman Sonunda not
Pzt Kahverengi, alçak Günün en zor 50 dakikası İki sayı, 1–5
Sal Yağmur Aynı aralık, aynı tür iş İki sayı
Çar Sessizlik ya da kulak tıkacı Aynı aralık, aynı tür iş İki sayı

İki sayı şunlar: başlamak ne kadar kolaydı ve kaç kez yüzeye çıktın. Bitirdikten sonraki bir dakika içinde yaz. Yatma saatine kadar beklersen seansı değil ruh hâlini hatırlıyorsun.

Aynı saat, aynı tür iş, aynı ses seviyesi. Tek değişken, yoksa test sana hiçbir şey söylemez.

Çoğu insan bir bariz kaybeden ve kabaca eşit iki kazanan buluyor. Düşünmeden uzandığın kazananı al. Bu egzersizin amacı en iyisini bulmak değil, bunu her sabah yeniden karara bağlamanı engellemek; ki o da zaten cevapladığın bir soruya günde dört dakika demek.

Ses ne zaman yanlış kol

Sorun oda değil telefonsa. Kesintiler bildirim olarak geliyorsa hiçbir miktarda kahverengi gürültü onlara dokunmaz.

Sorun fazla girdiyse. Mizofonisi ya da daha geniş bir duyusal hassasiyeti olanlar için eklenen ses bir kalkan değil, başka bir stres kaynağı. Daha iyi bir çalma listesi değil, kulak tıkacı ve daha sessiz bir oda.

Sorun işitmense. Maskeleme kulak çınlaması yaşayan bazı insanlara yarıyor ve tam bu konuda uzmanlaşmış odyologlar var. Klinik konuşması, blog konuşması değil.

Onsuz çalışamıyorsan. Ses taşıyıcı hâle geldiyse bunu fark et, çünkü otobüste ve sınav salonunda seni yarı yolda bırakacak. Seçeneği açık tutmak için haftada bir seansı sessizlikte çalış.

Sese, hiç başlayamadığın için uzanıyorsan, eksik parça ses değil. O bir seans uzunluğu sorunu ve fazla pahalı bir ilk dakika sorunu; yani zamanlayıcının ekmeğini kazandığı yer — ya da işin bir yere varmadan önce uzun bir koşu mesafesine ihtiyacı varsa, daha uzun bloklar lehine bir argüman.

Bugün

Pembe ya da kahverengiyi, kendi klavyeni duyacak kadar alçak aç ve elli dakika çalış.

Sonra kulaklığı çıkar ve odanın gerçekte ne kadar gürültülü olduğunu fark et.


Fomodo‘da yedi arka plan sesi var — yağmur, bir kafe ve beş tane daha — artık her seans için ayrı ayrı açıp kapattığın bir tik sesi anahtarı. Yedi burada dürüst sınır: yedi bir raf, kütüphane değil; sana yarayan tam o ses aralarında yoksa, yoktur.

Seans başına tik anahtarı, aynı kişinin saat 11.00’de bir yığın resmî iş için onu açmak, 22.00’de başı ağrırken kesinlikle kapatmak istemesinden doğdu. Günde iki kez ayarlara girmesini istemek gerçek bir haftayla temas edince ayakta kalmayacaktı.

Bir ses seç. Bütün hafta onu kullan. Sana pahalıya gelen şey seçmekti.

MT
Minh Trần

Dikkat bilimi ve odak araçları tasarımı üzerine yazıyor.

Yorum bırak

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir