Pomodoro vs time blocking vs Flowtime เลือกอันไหนดี

Pomodoro vs time blocking vs Flowtime เลือกอันไหนดี

คืนวันอาทิตย์ สองทุ่มสี่สิบ คุณเปิดปฏิทินวันจันทร์ดู มีประชุมสี่ครั้ง 09:30, 11:00, 14:00, 16:30

ช่องว่างยาวที่สุดคือ 80 นาที และมันตกหลังพักเที่ยงพอดี ซึ่งเป็น 80 นาทีที่แย่ที่สุดที่คุณมี อีกแท็บเปิดค้างเป็นบทความ time blocking ที่คนในกลุ่มไลน์ทีมบอกว่าเปลี่ยนชีวิตเขา

การเลือกวิธีด้วยความรู้สึกคือเหตุผลที่คราวก่อนไม่มีวิธีไหนอยู่ถึงสัปดาห์ที่สอง สามวิธีนี้พังคนละที่ และปฏิทินที่คุณเพิ่งเปิดก็บอกแล้วว่าจะพังตรงไหน

เลือกวิธีให้ตรงกับคอขวดของคุณ

วันที่แย่ ๆ ของคุณพังตรงไหน มีสามคำตอบ

คุณไม่เคยได้เริ่ม เงยหน้าอีกทีสี่โมงเย็น งานยังไม่ขยับ นั่นคือช่องของ Pomodoro

คุณเริ่มได้ แล้ววันถูกยึด ความตั้งใจมีจริง แต่มีอีกสี่เรื่องมากินชั่วโมงไป นั่นคือ time blocking

คุณไปได้ดี แล้วมีอะไรมาหยุด บ่อยครั้งคือตัววิธีเอง ที่ดังขึ้นนาทีที่ 25 ตอนปัญหาเพิ่งโหลดเข้าหัว นั่นคือ Flowtime

เลือกตามสิ่งที่พัง — การเริ่ม การกันเวลา หรือเสียงกริ่ง

Pomodoro แข็งแรงที่สุดตรงไหน

25 นาทีทำงาน 5 นาทีพัก ครบสี่รอบแล้วพักยาว จุดแข็งข้อเดียวคือมันทำให้นาทีแรกถูกลง

บ่ายที่ใช้ได้จริง: 13:30 เริ่มกับงานที่เกลียดที่สุด 13:55 ลุกจากโต๊ะ 14:00 เริ่มใหม่ พอบ่ายสามครึ่งคุณมีข้อเท็จจริงสี่ข้อ แทนความรู้สึกหนึ่งอย่าง กลไกคือคำสัญญาว่าจะหยุด ไม่ใช่ว่าจะขยัน

Time blocking แข็งแรงที่สุดตรงไหน

ทุกชั่วโมงของพรุ่งนี้ได้รับมอบหมายงานล่วงหน้า ตั้งชื่อด้วยชิ้นงานไม่ใช่ชื่อโปรเจกต์ แล้วเขียนลงปฏิทินจริง รวมพักเที่ยงด้วย

` 08:20 ถึงออฟฟิศ ยังไม่เปิดอีเมล 08:40 รายงาน — เฉพาะหัวข้อ 2 (กันไว้ ปฏิเสธประชุม) 09:30 ประชุมทีม 10:00 รายงาน — หัวข้อ 2 ต่อ 12:00 พักเที่ยง ออกจากโต๊ะจริง ๆ 13:15 งานตื้น: อีเมล ตอบไลน์งาน 16:00 บล็อกสำรอง ยังไม่จ่ายงาน 18:00 ออกออฟฟิศ รถติดอีก 50 นาที `

กันไว้ราว 60% ของวัน ไม่ใช่ 100% บล็อกสำรองคือความต่างระหว่างแผนกับความเพ้อ คาห์เนแมนกับทเวอร์สกีตั้งชื่อการประเมินเวลาต่ำเกินจริงว่า planning fallacy ในปี 1979 แต่งานที่หยิบมาแสดงส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาประเมินงานเรียนตัวเอง ไม่ใช่ผู้ใหญ่ประเมินงานความรู้ ถือเป็นแนวโน้ม ไม่ใช่ค่าคงที่

Flowtime แข็งแรงที่สุดตรงไหน

ไม่มีช่วงเวลาตายตัว จดเวลาที่เริ่ม ทำจนแผ่วจริง จดเวลาที่หยุด เหมาะกับวันที่มีของยากชิ้นเดียว ที่นาทีที่ 20 คือนาทีที่คุณเพิ่งเริ่มมีประโยชน์

งาน เริ่ม หยุด รวม
แก้บั๊กตอนนำเข้าไฟล์ 09:12 10:34 82 นาที
ร่างบทที่ 3 10:49 11:26 37 นาที

สองสัปดาห์ผ่านไป บันทึกนี้บอกหน่วยจริงของคุณ ถ้าตัวเลขไปกองแถว 45 ถึง 55 นาที แปลว่าคุณไม่เคยเป็นคน 25 นาที — บท Flowtimeว่าด้วยการพักไว้ละเอียดกว่า

เทียบกันตรง ๆ

Pomodoro Time blocking Flowtime
แก้เรื่อง การเริ่ม การกันเวลา เสียงกริ่ง
หน่วย 25 + 5 นาที ชั่วโมงในปฏิทิน หนึ่งงาน ยาวไม่แน่
วันที่เหมาะ วันไม่มีรูปทรง วันที่มีคนแย่ง วันมีของยากชิ้นเดียว

กฎตัดสินใจ

เปิดปฏิทินพรุ่งนี้ หาช่องว่างยาวที่สุดที่ไม่มีอะไรมาคั่น ตัวเลขเดียวนั้นตัดสินให้เอง

ไม่ถึง 45 นาที อย่าเพิ่งจับเวลา คุณจะได้แค่วัดซาก การทำให้ช่องยาว ๆ มีอยู่จริงเป็นปัญหาเรื่องตาราง ก่อนจะเป็นเรื่องวินัย ซึ่งเป็นที่มาของคู่มือ deep work

วันว่างทั้งวัน สิบโมงสี่สิบยังไม่ได้เริ่ม ใช้ Pomodoro ตั้ง 15 นาที เดี๋ยวนี้ การจัดบล็อกให้วันว่างเปล่าคือการใช้เช้าทั้งเช้าไปวางแผนเช้า

ของยากชิ้นเดียว เดดไลน์สัปดาห์นี้ ใส่บล็อกก่อน แล้วเดิน Flowtime ข้างในนั้น

ใช้หลายวิธีพร้อมกันได้ไหม

ได้ และเป็นปลายทางปกติ บล็อกเป็นชั้นวางแผนที่แตะวันละครั้ง นาฬิกาเดินอยู่ข้างใน ถ้ารอบของคุณอยากยาวขึ้นเรื่อย ๆ ก็ขยับไปบล็อก 90 นาที

แต่ละวิธีพังตรงไหน

Time blocking พังในวันที่เป็นงานตั้งรับ เวรซัพพอร์ต งานรับสาย ลูกเล็ก ทุกบล็อกกลายเป็นคำโกหกภายในสิบโมงครึ่ง และปฏิทินที่เต็มไปด้วยคำโกหกแปลงวันที่เลี่ยงไม่ได้ให้เป็นความผิดคุณ

Pomodoro พังกับงานที่ต้องวอร์มนาน เสียงกริ่งนาทีที่ 25 มาถึงตอนที่คุณเพิ่งเริ่มมีประโยชน์ อย่าถือเลข 25 ไว้เพราะความภักดี

Flowtime พังเมื่อคุณไม่ยอมจด และมันไม่กดดันให้คุณเริ่ม ถ้าปัญหาคือหน้ากระดาษเปล่า มันจะปล่อยให้คุณไม่เริ่มอย่างเป็นระเบียบ

ทั้งสามพังเหมือนกันเมื่อถูกใช้หลบปัญหาจริง ถ้างานยังไม่ชัดหรือคุณกลัวมัน ไม่มีบล็อกไหนแตะตรงนั้น


Fomodo ดูแลครึ่งที่เป็นนาฬิกา มีครบทั้งสามทรง โดย Flowtime อยู่ในชื่อ Deep Work ข้อจำกัดอยู่ที่อีกครึ่ง มันไม่ใช่ปฏิทิน มองไม่เห็นประชุม 11 โมงของคุณ ปกป้องบล็อกให้ไม่ได้ และไม่มีความเห็นใด ๆ กับบ่ายวานนี้ การกันเวลายังต้องไปทำในแอปปฏิทินเหมือนเดิม

สิ่งที่มันรับได้คือกรณีน่าเกลียด แบตหมด iOS ปิดแอปทิ้ง คุณกลับมาบ่ายสามยี่สิบ แล้วมันคำนวณเวลาจริงที่ผ่านไปและวางเซสชันกลับที่เดิม

หาช่องว่างที่ยาวที่สุดในวันพรุ่งนี้ ตัวเลขนั้นเลือกวิธีให้เอง เหลือแค่คุณเดินมันเท่านั้น

MT
Minh Trần

เขียนเรื่องวิทยาศาสตร์ของสมาธิและการสร้างเครื่องมือช่วยโฟกัส

แสดงความคิดเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *